* Özgeçmişi
         * Malvarlığı
         * Dört koldan soyağacı
         * Şematik Soyağacı
         * "Perinçek" Soyadı
         * Adıgüzel Ağanın Destanı
         * O'nun hakkında yazanlar

DEVRİM GERÇEĞİ CHP KURULTAYI’NIN MERKEZİNE OTURDU
İşçi Partisi, özellikle son yıllarda Türkiye’nin karşıdevrimle hesaplaşma, sürecine girdiğini belirtiyordu. Karşıdevrimle hesaplaşmak devrimle olur. İşte o devrim gerçeği, geldi CHP kurultayının merkezine oturdu. CHP, halkçılık vurgusundan ilk kez devrimcilik vurgusuna yöneldi. Türkiye’nin devrime gittiğinin son kanıtı budur. Devrim dalgası, CHP içinde yeni kadroları öne çıkarmakta, halkın güçlerini aynı cephede buluşturmaktadır.

KUZEY KIBRIS’TAKİ CEPHELEŞMENİN ÖNEMİ
Kılıçdaroğlu’nun cephesini belirleyen önemli bir işaret, Kıbrıs’taki konumunu açıkça ortaya koymasıdır. ABD ve AB’nin KKTC’deki sahte solcu adayının yıkılışı ile AKP’nin yıkılışı arasındaki bağı kurmuş ve emperyalizme karşı tutarlı bir tavır almıştır.

KILIÇDAROĞLU VE DEVRİMCİ KUŞAKLARDA 27 MAYIS MAYASI
Buna karşılık, Kılıçdaroğlu’nun “27 Mayıs’ı yapanlar şimdi utanıyorlar” değerlendirmesi, tarih bilincinin dışından bir açıklamadır. Bizzat Kılıçdaroğlu’nun, CHP Kurultayı’na katılanların, Ecevit’in, Baykal’ın, M. Ali Aybar’ın, Nazım Hikmet’in, 1960 sonrası devrimci kuşakların, Doğu Perinçek’in ve Deniz Gezmiş’in, unutmayalım Demirel ve Hüsamettin Cindoruk’un, bağımsızlık, demokrasi ve özgürlük mayasında, 27 Mayıs’ın büyük payı vardır. Sisteme şirin görünmenin, Kılıçdaroğlu’na hiçbir yararı olmayacaktır.

AB ÇAĞDAŞLAŞMA PROJESİ Mİ, YOKSA ÇÜRÜME PROJESİ Mİ
AB’den “Bir çağdaşlaşma projesi” olarak söz etmesi, Kılıçdaroğlu’nun konuşmasındaki stratejik yanlıştır. Gerçi Türkiye’nin AB’ye mecbur olmadığını belirtmiş ve Asya’dan yükselen seçeneğe de dikkat çekmiştir; ancak AB’nin bir çürüme projesi olduğunu saptamak, halkçı programı uygulamanın önkoşullarındandır. Batı’nın liderleri ve düşünürleri, yıllardan beri kapitalist sistemin çürüdüğü saptamasında bulunuyorlar ve geleceğe ilişkin hiçbir umutları yoktur.
CHP’de “devrimciliğin” ve “değişimciliğin” yan yana anılması da, sürdürülemez bir tavırdır. “Değişim”, bütün dünyada ABD merkezli projelerin şifresidir ve bir Neoliberalizm markasıdır. CHP’nin içine girdiği yönelişin Neoliberal tuzaklara düşmesi beklenemez.

SORUN: KUCAKLAYANLARIN KOLLARINDA KALMAMAK
Kılıçdaroğlu, biat kültürü içinde şekillenen Tayip Erdoğan’ın tam zıddı bir kişiliğe sahip. Sistemin vitrine koyduğu manken politikacılara benzemiyor. Halk onu seviyor. Bununla birlikte onu sistemin sahiplerinin çok önemli bir kesimi de kucakladı. ABD strateji uzmanlarının tahlillerini okuyoruz, onların da Kılıçdaroğlu’ndan beklentileri var.
Yeni CHP Genel Başkanı’nın önündeki sorun, herkesin “sevgilisi” olmaktır. Dönen “küskünleri” şöyle bir süzünüz, içlerinde anlı şanlı liberaller var. Kılıçdaroğlu’nu kucaklayanlara bakınız, içlerinde kirli para baronları, dolar ve borsa vurguncuları, hortumcular az değil. Boynuna atlayanlar arasında, Sorosgil tayfasından dönekler ve sahte solcular da görülüyor. Kendisini kucaklayan liberallerin kollarında kalmamak, Kılıçdaroğlu’nun verdiği sözleri tutmasının ilk koşuludur.
Her birleşme, büyüme anlamına gelmez. Küçülten birleşmeler de vardır. AKP benzeri sistem güçleriyle birleşmek, CHP’nin seçenek olmasını ve halkla birleşmesini engeller, en sonunda küçülme getirir. Buna karşılık, halkçı ve devrimci programda berraklaşmak, liberal güçlerin CHP’ye bağladığı umutları kırar ve büyümenin yollarını açar.
TÜRKİYE’NİN ŞANSI
Türkiye’nin şansı, ABD’nin iniş ve hatta çöküş dönemine girmesidir; kapitalizmin Avrupa dahil her yerde çürümesidir. Yine Türkiye’nin şansı, bütün dünyada bağımsızlık ve devletçilik eğiliminin güçlenmesidir. Dünyanın yükselen burçlarına bakınız: BRIC dedikleri Brezilya, Rusya, Hindistan, Çin. Onlarla birlikte Vietnam, Malezya, İran, Venezuella, Arjantin, Bolivya ve diğer Bolivarcı Latin Amerika ülkeleri. Hepsinin ortak özellikleri, ABD karşısında başlarını dik tutmalarıdır. Hepsi de, Neoliberalizme karşı karma ekonomi uygulamakta; kamunun artan rolünün farkındadırlar. Kılıçdaroğlu’nun şansı böyle bir dönemde CHP’nin başına geçmesidir. Onu CHP’nin doruğuna çıkaran rüzgâr, aslında bir dünya rüzgârıdır. Sistemin sahipleri, bunu bildikleri için Kılıçdaroğlu’na “Sakın Chavez olma” öğüdünü vermektedirler. Oysa Türkiye’de Chavez olunmaz. Onlar, Mustafa Kemal devrimciliğinin örnek alınmasından korkmaktadırlar.

TÜRK MİLLETİ BÜYÜKLÜĞÜNÜ
BİR KEZ DAHA GÖSTERDİ
Kılıçdaroğlu’nun parlayışı, çok önemli bir Türkiye gerçeğini ortaya koydu. Yalnız CHP değil, bütün Türkiye, Tunceli’li bir aydınımızı sevgiyle bağrına bastı ve ona güvendi. Türk milleti, etnik karakterde sözde Türkçülüğe itibar etmemiş, büyüklüğünü bir kez daha göstermiştir. Kılıçdaroğlu’nun Tuncelili olması, Türkiye’nin Kürt sorununu birlik içinde çözmede bir zaaf değil, tam tersine önemli bir olanaktır.

BİRLEŞTİRME VE KAYNAŞTIRMA MİRASI
Önümüzdeki dönemde, Atatürk’ün “Türkiye Cumhuriyetini kuran Türkiye halkına Türk milleti denir” tanımı hayata geçirilecektir. Türkiye, Kürt sorununu bağnaz ve dar milliyetçilikle değil, büyük millet felsefesiyle çözecektir. Orta Asya, Hazar, Urallar, Karadeniz’in kuzeyi ve Önasya’da kurulan büyük imparatorluklar ve Atatürk Devrimi, milletimizin kültüründe, dünyada eşine az rastlanır bir kaynaştırma ve birleştirme birikimi yaratmıştır. Bu büyük çözümde, Kılıçdaroğlu gibi güvenilir vatanseverlere büyük görevler düşecektir.

DERİNLEŞEN KRİZ KARARA ZORLUYOR
Ya Altı Ok, ya sosyal demokrasi!
Ya bağımsızlık, ya AB kapısında çürüme!
Ya milletin birliği, ya BOP’la parçalanma!
Ya devletçilik ya liberalizm!
Ya aydınlanma, ya Pensilvanya’ya selam!
Ya devrimcilik, ya sahte demokratlık!
Türkiye’nin içine girdiği derinleşen kriz süreci, CHP’yi bu seçenekler arasında karar vermeye zorluyor. CHP, Ecevit ve Baykal dönemlerinde sistemin içinde kalarak, durumu idare edebilirdi. Göreli istikrar arkada kaldı. Artık öyle bir çözüm yoktur. Türkiye bir karar eşiğine gelmiştir. Kılıçdaroğlu’nu sahneye çıkartan süreç de budur.

HALKÇILIK VE DEVRİMCİLİK SINAVDAN GEÇİYOR
Türkiye’nin daha büyük zorluklarla boğuşacağı önümüzdeki süreçte, herkes sınavdan geçecektir. CHP’nin halkçılığı ve devrimciliği de sınavdan geçecektir. Bu sınav, Türkiye’nin sınavıdır; yalnız Kılıçdaroğlu’nun değil, her vatanseverin ve emekçinin sınavıdır.
Bu tür süreçlerde, kuşkulara kapılmak, olumsuzluklara vurgu yapmak, başarıya hizmet etmez. Sürece önderlik etmek isteyenlerin en önemli özelliği, olumlu gelişmeleri görmek ve yapıcı olmaktır. Çünkü süreç, artılarla yürütülecektir; yoksa eksilere teslim olarak değil.
Milletin geleceğini ilgilendiren her meselede, doğru tavır, partiler arasındaki duvarları aşıp birbirimizin devrimciliğine omuz vermektir; birbirimizin halkçılığına içtenlikle yardımcı olmaktır. CHP veya İşçi Partisi, ne kadar devrimcileşirse, Türkiye’nin önündeki sorunlar o kadar hızlı ve köklü çözülür.

MEYDANLARIN KÜRSÜLERİ ZAPTI YAKIN
Kılıçdaroğlu, AB’den söz ederken, Kurultay salonunda, “Ne ABD ne AB, bağımsız Türkiye” sloganı yükseldi. Salon, Kılıçdaroğlu’ndan ilerdedir. Cumhuriyet mitinglerinin meydanlarından da, “Ne ABD ne AB, bağımsız Türkiye” sloganları yükseliyordu. Meydanlar, kürsüden ilerdeydi. Çok uzak değil, bir süre sonra AKP Kongre salonlarından bile, “Ne ABD ne AB” sloganları yükselecektir. Türkiye’nin bağımsızlık ihtiyacını İşçi Partisi bu temel sloganda özetlemiştir ve Türkiye oraya gidiyor. Nâzım Hikmet, “Güneşin zaptı yakın” diyordu. Halklıdır, ama biz daha alçak gönüllü bir hedef koyuyoruz; aradaki aşamaya vurgu yapıyoruz: İktidar kürsülerinin zaptı yakın!
İşçi Partisi, nereye gittiğimizin bilincindedir ve geleceğe güvenle bakıyor. Partimizin kırk yıldır geliştirdiği program ve çözümler, bundan sonra her meydanda daha güçlü olacaktır. Meydanlar ve salonlar, kürsüye çıkınca, işte o zaman halk devrimi tamamlanacaktır. Hiç kimse, o salonları ve meydanları güdebileceğini sanmasın ve hesabını ona göre yapsın. İşte İşçi Partisi, bunun için büyük partidir ve sürecin kılavuzudur; öncü partisidir.
 

Anasayfa | Özgeçmişi | Kitapları | Fotoğraflar | Video | İletişim | Ziyaretçi Defteri